Hawke's Bay & Te Urewera Rainforest

Dinsdag, 2 maart 2010, Temp. 23 ° eerst bewolkt en wat regen later zon

Vandaag verlaten we Ohakune en rijden naar Havelock. We rijden via een mooie route door heuvels en bergen, maar de weg is niet helemaal geasfalteerd. We rijden 27 km over gravel wat een zeer stoffige auto oplevert. Via Hastings, waar we even hebben rondgelopen, een mooie stad, gaan we naar Tom’s Cottage. Weer een leuk houten huisje met veranda en aan de voorkant uitzicht op de 399 m hoge Te Mata Peak en achter ons de Tuki Tuki rivier.

Woensdag, 3 maart 2010, Temp. 26 ° zon.

Cape Kidnappers is vandaag ons doel. Er leeft daar een kolonie “Jan van Gents” (“Gannet” op z’n Engels) meer dan 15.000 stuks. Je kunt er alleen tijdens eb via het strand komen. Je kunt de 8 km ook gaan lopen, maar leuker is het om met een tractor en trailer te gaan. De chauffeur vermaakte ons met dan eens door het water te rijden of over de stenen te hobbelen. Ook kregen we informatie over de rotsen en de Jan van Gents. Je kon heel dicht bij de vogels komen, waar ook veel jongen bij waren. Het was een leuke ervaring en dagje uit. Daarna zijn we nog naar de top van de Te Mata Peak gereden. Waar we een schitterend uitzicht hadden over Hawke’s Bay en onder andere onze Cottage konden zien.

Donderdag 4 maart, Temp. 25 ° zon.

Vandaag vertrokken uit Hawke’s Bay richting “Te Urewera Rainforest Treks and Tree Planting” een leuke rit via Napier waar we even door de stad hebben gelopen om de mooie gebouwen, in Art Deco stijl opgetrokken, te bekijken. Napier is door een aardbeving in 1931 geheel vernietigd en daarna weer herbouwd. Voor onze overnachtingen in de Bush Camp in de Te Urewera Rainforest moesten we ons eerst melden aan de Rerewhakaaitu Road. Hier werden we opgevangen door Joanna. Zij vertelde dat we met Jake en Dave naar onze Bush Camp gebracht zouden worden, voor 2 overnachtingen, met de 4WD. Onze auto hebben we daar achter gelaten. Na een uur rijden kwamen we midden in de Forest aan (38° 35´ 41,12´´ Zuid, 176° 51´ 27,94´´ Oost, hoogte 532 m) en daar stonden 4 grote tenten en een keuken/eet tent met een toilethok en douchehok met warm stromend water. Dat was onze luxe in de middle of nowhere. Jake en Dave hebben deze 3 dagen onze maaltijden verzorgd en het was erg gezellig zo met z’n vieren. Het zijn erg aardige Maori’s en onderling hadden ze ook veel lol. De eerste nacht moesten we toch een aantal keren uit onze slaapzak om naar het toilet te lopen wat we dan met z’n tweeën deden in de volle maneschijn. Het was een koude nacht, maar de slaapzak was heerlijk warm.

Vrijdag 5 maart 2010, Temp. 25 ° zon.

Vandaag Boomplantdag. Vlakbij de Bushcamp langs een rivier omhoog met nog twee andere stellen, die de dagtour deden. We hebben tussen andere bomen en Treefirns (grote Varenbomen) in totaal 30 Inlandse bomen (5 soorten) gepland. Vroeger is er door de Maori’s veel bos verbrand voor landbouwgrond. Het bomen planten is een project tussen “TravelEssence” en “The Urewera Rainforest” organisatie om weer origineel bos terug te planten en wordt begeleid door Joe en Joanna die de organisatie hebben opgestart. Nadat we een boom geplant hadden, moest er een Maori spreuk gezegd worden tijdens het water geven, E Tipu, E Toro, E Tu (Groeien, Sterk worden en Wortelen). Daarna zijn we naar een ander deel in de Forest gereden en hebben we eerst gepicknickt. Heerlijke sandwiches hebben we gemaakt. Toen zijn we de Whirinaki Forest in gereden en daar een wandeling, met uitleg over de verschillende bomen, gemaakt. Bomen die al meer dan 1000 jaar oud zijn (zie foto’s). ‘s Avonds is er weer heerlijk bij en op het kampvuur voor ons gekookt. Daarna hebben we naar de Maori verhalen van Jake geluisterd. Het was zeer interessant.

Zaterdag, 6 maart 2010, Temp. 20 ° bewolkt.

Afgelopen nacht was niet zo koud en met 2 donzen slaapzakken hadden we het lekker warm. We vielen als een blok in slaap en waren goed uitgerust voor de volgende wandeling van 4 uur door het Whirinaki Forest. Joe, de vader van Dave en oom van Jake, begeleidde ons. Een mooie tocht langs de Whirinaki rivier. Halverwege stalde Joe op een picknicktafel een heerlijke lunch voor ons uit, wat hij allemaal op z’n rug had meegesjouwd. Daarna terug gereden naar ons beginpunt en onze auto. Thee gedronken met Joe en Joanna en werd ons een oorkonde overhandigd van het bomen planten met de coördinaten erbij. Zodat later in real-time op Google onze klein, klein kinderen de bomen kunnen bekijken. Na een uur rijden kwamen we in Rotoiti bij de Lakestay Cottage, voor 1 nacht met uitzicht over het gelijknamige meer waar zwarte zwanen in zwommen, aan. ‘s Avonds om ± 21:30 uur Jerry gebeld om hem te feliciteren met z’n 43 ste verjaardag.

Hartelijke groeten van Ditty & Gerard

Wellington & Ohakune

Vrijdag, 26 februari 2010, Temp. 25 ° zon. Vanmorgen weer op tijd opgestaan. Om 10:00 uur kwamen onze host en haar man afscheid van ons nemen. Heel aardige mensen en we hebben nog even over onze reis gesproken. Toen in de auto en op naar Picton. Picton was gezellig en veel souvenir winkeltjes, natuurlijk op de toerist gericht die naar het Noorder Eiland vertrekt. De boot van “Interislander New Zealand Ferry's” vertrok om 13:10 uur precies op tijd. Het eerste deel gaat door de “Queen Charlotte Sound” daarna op open zee. De overkant, het Noorder eiland, kun je al zien en op naar Wellington in totaal 3:15 uur. Bij aankomst in de haven konden we snel van boord ondanks de drukte. De tip van TravelEssence om snel naar de Hertz balie te gaan voor de drukte lukte ons. Ditty naar de band met de koffers en ik gelijk de auto ophalen en zo waren we weer snel onderweg naar de “Tinakori Lodge”. Wel met een Ford Focus, kleur blauw, deze keer en met Europese bediening, dus gaat de ruitenwisser weer aan als ik richting aangeef. Maar dat zal wel weer snel wennen. De lodge is een klassiek Wellington huis en gebouwd in 1868. Vanavond gegeten in de “Tinakori Bistro” waar je je eigen fles wijn mag meenemen en nuttigen. Kost alleen NZD $ 6 voor het openen van de fles en de glazen. Bij het lezen van onze e-mail, was een mail van het “Reismee Team” en daar stond tot onze verrassing in dat we van vrienden extra foto ruimte hebben gekregen voor 200 foto’s. Wij vinden dat geweldig, want we merken dat het Noordelijk Halfrond de foto’s zeer op prijs stelt.

Zaterdag, 27 februari 2010, Temp. 23 ° zon

Ons hoofddoel vandaag is het Museum of New Zealand “Te Papa Tongarewa” te bezoeken. Het betekent “Onze Plek”. Al lopend er naar toe vanaf de B&B kwamen we andere bezienswaardigheden tegen. Zoals de “Wellington Cathedral of St. Paul” een tussen 1964 - 1998 in Romaanse stijl gebouwde kerk. De kathedralen zijn hier van binnen heel wat eenvoudiger dan in Europa. Daarna naar de “Old St. Paul’s Cathedral”. Deze werd in 1866 ingewijd en is geheel van Kauri hout gemaakt, inclusief de spijkers en in Gotische stijl, erg mooi. Toen langs de “Old Government Buildings” de grootste houten gebouwen op het Zuidelijk halfrond werden ca. 1870 in een steen imiterende Italiaanse stijl gebouwd. Tot 1990 zaten er verschillende Ministeries en de kamer van het kabinet in. Nu is het een Universiteitsgebouw na restauratie. Langs de haven richting museum zagen we nog roeiwedstrijden in grote kano’s met 22 mensen er in. Het was daar een gezellige drukte die de hele dag duurde. Het indrukwekkende museum konden we al van verre zien. Het heeft een tentoonstellingsruimte ter grootte van 3 voetbalvelden. Wat er te zien is, is erg divers maar de moeite waard. Wij gingen vooral voor de Maori cultuur. Thorndon de wijk waar wij verblijven, is een oudere buitenwijk van Wellington er staan veel mooie oude houten villa’s.

Zondag, 28 februari 2010, Temp. 23 ° zon

Vandaag richting Ohakune een mooie rit erg afwisselend. Eerst langs de kust met op de radio waarschuwingen voor een Tsunami. Veroorzaakt in Chili dat de zwaarste aardbeving op deze aardbol mee heft gemaakt. Verder moet iedereen van de stranden weg blijven in verband met hoge golven. Bij aankomst bij de River Lodge werden we hartelijk verwelkomt door Gayle. Tijdens de uitleg welke Chalet wij kregen, kwamen Dirk en Lina het erf oprijden. Wij hebben ze eerder bij een logeeradres ontmoet en zijn ook met hen uit eten geweest. Wij hebben weer een mooi houten Chalet met uitzicht op de vulkaan Ruapehu (2797 m). Het is hier een wintersportplaats en ‘s avonds hebben we met Dirk en Lina in een soort berghut “The Powderhorn” gegeten, heel gezellig.

Maandag 1 maart 2010, Temp. 20 ° bewolkt/zon

Vandaag plannen gemaakt om naar de rand van de vulkaan te lopen. Er zijn 3 werkende vulkanen in het “Tongariro National Park” waarvan de Ruapehu de hoogste is. Een tocht naar 2300 m waarvan we het eerste deel met een stoeltjeslift gedaan hebben tot 2000 m. Daarna was het lopen door lava gesteente en lavazand het was vrij stijl. Maar boven hadden we een fantastisch uitzicht, ondanks wat laag hangende bewolking. Het waaide behoorlijk daar boven zodat we besloten niet tot de richel te lopen waar je het kratermeer kunt zien. Het is een actieve vulkaan en eens in de 15 tot 20 jaar spuwt hij van alles uit. Het is net een maanlandschap en het lopen in het lavazand is net als lopen in de sneeuw. ‘s Avonds hadden Gayle en Dentan voor Dirk, Lina en ons een BBQ verzorgt, waar we met z’n zessen van hebben genoten, erg gezellig.

Hartelijke groeten van Ditty & Gerard

PS: De video's zijn openbaar gemaakt door mij dus iedereen kan ze bekijken via de website.

Dehra Doon, Motueka & Renwick, Blenheim

Zondag, 21 februari 2010, Temp. 23 °

Vandaag van Kaikoura naar Motueka aan de Tasman Bay gereden. Na 10 minuten gestopt bij “Ohau Point” waar we veel zeerobben, ook jongen, zagen luieren, zwemmen en spelen. Het was een schitterende rit, eerst al slingerend langs de kust, daarna door geel gekleurde bergen, door verdord gras, waar ook veel wijngaarden zijn die er weer groen uitzagen. Daarna bergen die weer groen waren, erg afwisselend. In Nelson gestopt om wat te drinken bij een restaurantje direct aan de Tasman Bay met een terras boven het water. Het zat er heerlijk. Even ten noorden van Motueka wachtte het “Dehra Doon” chalet nr. 2 op ons. Een eenvoudig huisje maar gezellig en weer met een prachtig uitzicht over de Riwaka vallei en met 3 paarden voor ons in de wei. Het ligt midden in een fruitteelt gebied. De appels hangen al bijna rijp aan de bomen. Maandag, 22 februari 2010, Temp. 23 °

Na een lekker ontbijt op onze veranda, door ons zelf verzorgd, wel prettig na een tijdje B&B, zijn we naar Kiateriteri gegaan, 10 minuten rijden. Daar zijn we op de Sea Shuttle, een watertaxi gestapt en naar Totaranui gevaren langs de kust van het “Abel Tasman National Park”. Het kleinste park van New Zealand met goud gele stranden en natuurlijk bos. Een tocht van 2 uur met mooie uitzichten op de kust, ook zeehonden gezien. Op de terug weg zijn we bij “Bark Bay” afgezet en zijn we naar “Torrent Bay” gelopen 2,5 uur (7,5 km). Een schitterend pad, stijgend, dalend en slingerend langs de rotsige kust door een mooi bos met af en toe mooie vergezichten. In Torrent Bay heeft Gerard nog even gezwommen daarna werden we weer opgepikt door de watertaxi. Moe maar voldaan kwamen we weer bij ons chalet terug.

Dinsdag, 23 februari 2010, Temp. 25 °

Cherie en Rodney, de eigenaren van onze Chalet, bouwen op de heuvel boven ons een nieuw huis. Het schiet al aardig op ze willen er voor de winter in en dat is in mei. We hebben van Rodney, die het met hulp zelf bouwt, een rondleiding gehad. Het is een enorm grote bungalow aan de buitenkant afgewerkt met golfplaten, wat je hier veel ziet en met veel grote ramen en een geweldig uitzicht, erg mooi. Daarna via Takata Hill, met schitterende vergezichten, naar de gelijknamige plaats gereden en het Golden Bay gebied. In het kleine museum is onder andere een expositie over Abel Tasman, een Nederlandse ontdekkingsreiziger die hier in 1682 met z’n schip de “Heemskerck” de baai in voer. Takaka is een gezellig stadje. Daarna naar het strand van de “Golden Bay” gereden en er een strandwandeling gemaakt. Het zand is hier niet zo goudkleurig als bij de “Tasman Bay” waar het water echt blauw is. Tenslotte naar de “Waikoropupu Springs”. Het water komt omhoog uit ondergrondse grottenstelsels en is bijzonder helder. Vroeger was dit een heilige plaats voor de Maori’s.

Woensdag, 24 februari 2010, Temp. 25 ° zon.

Vandaag de zelfde route gereden als zondag, alleen dan in tegenovergestelde richting tot aan Renwick. Onderweg een paar uur gestopt in Nelson een gezellige stad. Op de Church Hill staat de Anglican Christ Church Cathedral een met marmersteen gebouwde kerk met een mooi interieur. Om 15 uur aangekomen bij “Broomfield Garden Homestay” midden in het Marlborough wijngebied. Weer een leuke cottage, heel gezellig ingericht, met uitzicht op een pruimenboomgaard en bergen.

Donderdag, 25 februari 2010, Temp. 25 ° zon.

Vandaag onze laatste dag op het Zuider Eiland. We hebben eerst Blenheim bezocht na een geweldig ontbijt dat om 08:30 uur door onze gastvrouw en haar man aan de deur werd afgeleverd (zie foto boven). Blenheim vonden we niet zo gezellig, wel veel winkels maar weinig sfeer. Daarna besloten we een rondrit te maken via Picton, de Marlborough Sounds en Havelock. In Picton hebben we de Ferry gezien waar we morgen 26 februari mee naar het Noorder Eiland varen. Het moet een hele mooie tocht zijn door de Sounds richting Wellington. Daarna zijn we richting Queen Charlotte Track gereden en daar een wandeling gemaakt. Zeer de moeite waard alleen hebben we er maar een stukje van gelopen. Het is een track van 71 km en je kunt op verschillende plaatsen overnachten met een tent. Daarna richting Havelock langs een slingerende weg langs de Sounds waar we steeds vanwege de uitzichten even stopten. In Havelock hebben we gegeten en daarna richting onze cottage bij “Broomfield Garden Homestay” in Renwick en van een mooie zonsondergang genieten.

Hartelijke groeten van Ditty & Gerard

Awatuna & Kaikoura

Hallo allemaal, Vrijdag, 16 t/m 20 februari 2010, Temp 16 ° bewolkt en later regen. Uitgezwaaid door Bernie en Gerard onze hosts, hebben we “Holly Homestead” verlaten, een mooi huis en uitstekende verzorging. Op weg naar Awatuna in Hari Hari lekkere “Café Latte” gedronken, waar we inmiddels aan verslaafd zijn. Het was geen lange rit en zijn in Hokitika gestopt. Er zijn veel winkels waar Jade sieraden en andere voorwerpen worden verkocht. Ook kun je zien hoe ze de Jade bewerken. Jade heeft een grote spirituele betekenis voor de Maori’s. Zij maakten er vroeger wapens, gereedschappen en sieraden van. Gerard verwende mij met een mooi Jade sieraad. Inmiddels was het gaan regenen de eerste bui die we hier mee maken. Na lange tijd van droogte is men er hier erg blij mee. Het bleef een dag lang regenen. Bij “Awatuna Homestead” B&B werden we hartelijk ontvangen door Pauline. Een mooi huis omringd door een mooie grote tuin.

Donderdag, 18 februari regen 17 °. Begonnen met een gezellig en lekker ontbijt, verzorgd door Pauline en Hemi Te Rakau. Gezamenlijk met 4 andere Nederlandse echtparen en ook van TravelEssence, ons reisbureau, dit hadden we nog niet eerder meegemaakt, tot nu toe waren we meestal de enige Nederlanders. Ondanks de regen toch vertrokken naar Punakaki, om de “Pancake Rocks” te bewonderen. Doordat duizenden jaren van wind, regen en zee de dunnere lagen van kleisteen zijn weggespoeld, tussen de hardere lagen kalksteen, zie je nu allemaal opgestapelde pannenkoeken (zie foto’s). We waren er op het goede moment, de regen was opgehouden en het was vloed, waardoor het water hoog opspatte in de uitgesleten spleten en holen. Een fantastisch gezicht. ‘s Avonds in de “Homestead” gegeten samen met een engels echtpaar en Hemi en Pauline die voor ons gekookt heeft. Erg lekker en gezellig. Hemi die een Maori is heeft na het eten vertelt over de Maori cultuur, wat zeer interessant was.

Vrijdag, 19 februari zonnig 18 °. Vandaag via de Lewispass van Awatuna naar Kaikoura gereden, een mooie route van de west naar de oost kust, door de Southern Alps. Hier verblijven we 2 nachten in “Surfwatch B&B” weer een mooi onderkomen met uitzicht over de Pacific Ocean. Lynn onze gastvrouw heeft een afspraak gemaakt bij een kapster “Crazy Jane” waar we meteen terecht konden. We zien er gelijk 10 jaar jonger uit volgens Jane.

Zaterdag 20 februari Temp 22 ° Zon. Een drukke dag vandaag. Na het ontbijt eerst naar het strand, wat aan de overkant van de weg is. Paua schelpen zoeken en zowaar 2 gevonden. Het zijn hele mooie schelpen, waarvan de buitenkant wordt afgeslepen, waarna hele mooie parelmoer kleuren tevoorschijn komen. Ze maken er sieraden van en versieren er van alles mee. Terug bij onze “Surfwatch B&B” heeft Lynn ons het gemeenschapshuis van de Maori’s laten zien wat naast hun terrein is gelegen en daarbij vertellend over hun cultuur. Verder staan er op hun terrein ook nog 2 cottages alles door David zelf gebouwd en afgewerkt met schitterend houtwerk van binnen. Om dat ze even onbezet waren mochten we ze even van binnen bewonderen. Daarna hebben we de lama’s en de geiten gevoerd. Na deze rondleiding zijn we naar Kaikoura gegaan en hebben een wandeling langs de kust gemaakt en zeerobben gezien. Als laatste hebben we op een boot walvissen bekeken. We hebben er 3 gezien waarvan 2 een hele tijd al zwemmend, spuitend en zuurstof verzamelend op het laatst met de staart omhoog gezwiept naar beneden doken. Als afsluiting van de dag hebben we in een restaurant kreeft gegeten, het smaakte goed.

Hartelijke groeten van, Ditty & Gerard

Wanaka & Franz Josef

Hallo allemaal, Vrijdag, 12 t/m 15 februari 2010, Temp 23 ° bewolkt en zonnig.

Nog onder de indruk die “Doubtful Sound” op ons gemaakt heeft rijden we van Manapouri naar Wanaka. Een mooie afwisselende rit onder andere langs Lake Wakatipu waar Queenstown, wel bekent van het bungi-jumpen, aan ligt. Verder via de Crown Range Pass van 1087 m hoog, hier ligt de hoogst gelegen geasfalteerde weg van Nieuw Zeeland. In Wanaka worden we weer verrast met een gezellige Lodge inclusief Bed & Breakfast. Zaterdag 13 februari, Temp 23 ° zon. Na een lekker ontbijt een wandeling gemaakt langs Lake Wanaka en het stadje verkent. We hebben er een soort rustdag van gemaakt. Zondag 14 februari, Temp 20 ° zon. Vroeg ontbeten en naar Makarora gereden, waar een helikopter op ons wachtte. Na een mooie rondvlucht boven Mount Aspiring National Park en de Siberia Valley werden we in deze vallei afgezet voor een wandeling van 3 uur langs de Siberia- en Wilkin rivier. Samen met een ander echtpaar, hij een Nieuw Zeelander en zij een Canadese, klikte het goed en hadden we een gezellige bergwandeling. Het pad ging eerst steeds omhoog en daarna vrij stijl naar beneden. Bij de Wilkin rivier werden we opgehaald door een jet boot (zie de video’s) en zijn we in volle vaart naar de opstapplaats geracet met een paar keer een spin van 360° wat aardig gillen was in de boot. Al met al weer een heel avontuur waar we erg van genoten hebben. P.S. Gerard trapte nog met z’n bergschoen op z’n bril die hij even had weggelegd, glazen er uit, montuur in de kreukels. Maandag, 15 februari, Temp 18 ° zonnig. Vanmorgen gelijk naar de opticien gestapt, gelukkig kon de bril opgelapt worden, voor maar NZD $ 5,00 was hij weer als nieuw en dat in een half uur. Daarna de auto weer ingepakt en naar Franz Josef gereden. Een schitterende rit langs grote meren en hoge bergen naar de westkust. Het dorp ligt vlakbij de gelijknamige gletsjer. De “Holly Homestead B&B” is daar onze basis. Een prachtig huis uit 1920. Dinsdag, 16 februari Temp. 19 ° zon. Vandaag veel gelopen, eerst met de auto naar Lake Matheson, vandaar zijn Mount Cook 3764 m en Mount Tasman 3498 m goed te zien. Bij helder en windstil weer spiegelen de bergen in het water, wat vandaag niet het geval was, toch was het een mooie wandeling om het meer heen in 1,5 uur. Daarna naar de Franz Josef gletsjer. Deze gletsjer is 13 km lang en het laagste deel is op 300 m hoogte te bewonderen en makkelijk te bereiken. Je mag er niet op zonder begeleiding alleen van onderaf dus bekeken. Toen naar Okarito gereden aan de kust en langs het strand gelopen, dat bestond uit stenen van heel klein tot heel groot daardoor is het strand grijs gekleurd heel apart.

P.S. We vinden het steeds weer leuk om de reacties op de website te lezen, iedereen van harte bedankt.

Hartelijke groeten van, Ditty & Gerard

Manapouri & Doubtful Sound

Hallo allemaal,

Dinsdag, 9 februari 2010, Temp 23 ° bewolkt en zonnig

Vandaag van Papatowai naar Manapouri gereden. Langs een mooie toeristische route langs de zuidkust. Veel schapen in de weilanden gezien en herten af en toe, die ook gefokt worden. Even gewinkeld in Invercargill, de hoofdstad van Zuidland. Brede straten veel in koloniale stijl en rustig. Daar een kleine lichte verrekijker gekocht om beter alles wat zwemt, vliegt en loopt van dichtbij te zien. De laatste week liet de provider “Vodafone” het afweten met het bereik en konden we niet het internet en de telefoon gebruiken. Tot we vanmiddag in Tuatapere weer ontvangst hadden, meteen op een parkeerplaats met picknickplaats onze verhalen op de website gezet en e-mails bekeken. Ons onderkomen in Manapouri heet “Captains Lookout”. Soort appartement met het mooiste uitzicht wat je maar in Nieuw Zeeland kunt hebben. Een meer voor het grote raam en het Fiordland (bergen) helemaal rondom ons heen. Woensdag 10 febr. Mistig tot bewolkt Temp 23 °. Vanmorgen zat ons mooie uitzicht helemaal in de mist. Daarom maar naar Te Anau gereden, een gezellig toeristisch stadje 20 km noordwaarts. Op aanraden van onze host’s Christine & Jim naar de cinema waar elk uur een adembenemend mooie film draait over “Fiordland”. De wondermooie wereld van bergen en fjorden, per helicopter van bovenaf opgenomen. Daar het weer verbeterde hebben we nog een stukje van de “Kepler route” gelopen, een 67 km lange route door de bergen. We liepen door prachtig bos met veel varens en mossen en af en toe uitzicht over de Waiau River. Terug in onze “Captains Lookout” konden we weer genieten van het uitzicht en heeft Gerard weer lekker gekookt. Donderdag 11 februari 2010, ‘s morgens bewolkt vanaf 09:00 uur, zonnig 23 °. Om 12:15 uur zijn we begonnen aan onze 24 uurs cruise naar “Doubtful Sound”. Eerst een tocht van één uur over het Lake Manapouri en dan met een bus over de “Wilmot Pass” (670 m hoog) naar “Deep Cove” waar het cruise schip de “Fiordlander Navigator” (zie foto’s) ligt. Op een andere manier kun je daar niet komen of je moet vanaf de Tasmanzee de Fjord in varen. Een mooi schip ligt voor ons klaar met alle comfort die je wilt, een mooie hut om te slapen, gezellige ruimte om te eten en lekker eten. Doubtful Sound is een 40 km lange en 421 m diepe fjord. Het is een afgelegen, onbedorven wildernis van bergpieken, fjorden en regenwoud. Veel vogels en zeedieren waarvan we dolfijnen (bekijk mijn video) en zeerobben hebben gezien. Het was een schitterende tocht waarvan we erg hebben genoten. We keken onze ogen uit naar de overweldigende natuur. Steeds werd er over de boordluidsprekers iets verteld, wat er allemaal te zien was en daar nam men ook de tijd voor om het te bewonderen. Het schip ging een paar keer voor anker. De eerste keer om liefhebbers de mogelijkheid te geven om te kajakken en te zwemmen, waar Gerard graag gebruik van maakte. Jeanne, oma heeft niet gezwommen, maar is wel in een sloep geweest. De tweede keer voor anker in een diepe kloof “The First Arm”, om te eten en te slapen. ‘s Ochtends hebben we om 06:15 uur van de zon’s opkomst genoten, fantastische kleuren. Vanaf dat moment zijn we weer naar het begin punt terug gevaren. Om 12 uur waren we weer in Manapouri terug.

Hartelijke groeten van, Ditty & Gerard

Papatowai

Hallo allemaal, 6 t/m 8 februari 2010, Temp 25 ° zonnig

Vandaag, zaterdag, van Tarras naar Papatowai gereden. Een mooie route door de bergen die eerst kaal, daarna begroeid over gingen in groene heuvels en dalen en uiteindelijk regenwoud. Opnieuw verrast door de “Pipipi (vogel) Eco (milieu bewust) Cottage” met een torenkamer boven om te slapen en uitzicht over de baai en het regenwoud. ‘s Avonds nog een strandwandeling gemaakt en naar bijzondere schelpen (Paua) gezocht. Zondag: Temp 14 ° zonnig: ‘s nachts regen gehad, maar ‘s morgens klaarde het weer op. Naar Curio Bay gereden, bij eb is er een fossiel bos te zien dat 160 miljoen jaar geleden ontstaan is na een vulkaan uitbarsting. As en modder hebben het bos geconserveerd. Daarna naar de “Cathedral Caves” gereden. Deze Caves zijn alleen bij eb te bereiken. De opening van de grootste grot is 30 m hoog. ‘s Avonds zijn we door de Rainforest gelopen waar je onder andere varens ziet als bomen, erg mooi. Maandag: Temp 17 ° zonnig: vandaag weer genoten van de schitterende zuidkust. De natuur in New Zealand is prachtig, verrassend en steeds weer anders na elke bocht. Eerst naar de Purakaurui watervallen gereden, deze is 20 m hoog en valt over drie brede terrassen. Daarna naar Nugget Point waar op een rotspunt een vuurtoren staat uit 1869 en aan de voet van de kaap zie je overal zeeleeuwen spelen, zwemmen en zonnen, heel bijzonder. Later hebben we ze van dichtbij gezien bij Surat Bay. Een prachtige baai met een breed en lang strand met fantastisch wit zand en omringd met duinen en rotsen. We hebben daar lekker gelopen en foto’s gemaakt van de zeeleeuwen die soms als fotomodel het water uitkwamen. Vanavond de auto gewassen. Door al dat stof van de ongeplaveide wegen was onze witte auto grijs.

Hartelijke groeten van, Ditty & Gerard

Lake Tekapo

Hallo allemaal, 2 t/m 5 februari 2010, Temp 30 °

Vandaag zijn we aangekomen in Lake Tekapo midden in de bergen. Naar “Park Brae” gereden, een parkachtig ingerichte grote tuin met huizen die verhuurd worden. Die van ons was de “Tower” een appartementen gebouw waar wij de bovenste verdieping met uitzicht over het meer hadden. Een mooi ingericht appartement waar we zelf konden koken enz. Boodschappen gedaan en informatie ingewonnen. Er is namelijk een “Observatorium” boven op de berg waar wij op uitkijken en dat kan je ‘s avonds laat bezichtigen met uitleg over het heelal en de sterren. Daar had ik wel zin in dus gereserveerd. Dat kon niet de zelfde avond, want dat was al vol geboekt, dan voor de volgende dag gereserveerd. Die ochtend zijn we eerst naar boven gelopen want ja, in de bergen omhoog gaan is nog steeds wat we leuk vinden. Dus hebben we het Observatorium bij dag en nacht gezien echt de moeite waard. ‘s Avonds hebben we de hemel van het zuidelijk halfrond uitgelegd gekregen en kon je door sterrenkijkers van alles waarnemen ook heb ik foto’s van de sterren en de maan gemaakt.

Op 4 februari zijn we weer op pad gegaan nu richting Tarras. Daar zijn 2 nachten geboekt bij een boerderij. We zijn benieuwd hoe dit er weer uit zal zien het heet “The Point Cottage” het is steeds een verrassing waar we slapen. Onderweg hebben we Mount Cook bewonderd vanaf Lake Pukaki met mooie blauwe kleuren. De kleur van het water ontstaat door het fijne slijpsel wat de gletsjer veroorzaakt. Aangekomen bij de boerderij werden we door Sue naar onze cottage gereden. Er worden op de boerderij Merino schapen, voor de wol en herten gefokt. De cottage is gelegen in de “Ardgour Vallei” en echt in de middle of nowhere. Mooi ingericht in een koloniale stijl, met open haard in de woonkamer en in de keuken nog de oude kachel waar je op kan koken en die in de winter als kachel dient. De volgende dag een rondrit gemaakt door mooie kale bergen en de Kawarau Gorge via Cromwell en Arrowtown. In deze plaatsen zie je oude huizen in koloniale stijl uit eind 19e eeuw. En plaatsen waar goudzoekers geleefd hebben en de hutten of huisjes waar deze mensen in woonden.

Hartelijke groeten van, Ditty & Gerard