Rondreis Scandinavië.
Hallo allemaal,
Dit keer gaan we bovenstaande landen bezoeken. We zullen in ieder geval foto's laten zien en af en toe een verhaaltje hoe het ons vergaat.
Met vriendelijke groet,
Ditty & Gerard
Amsterdam - Schiphol
Woensdag, 31 maart 2010, Temp. 18° bewolkt/zon.
We zijn op tijd vertrokken uit Los Angeles en we vliegen weer met Air New Zealand in een Boeing 747-400 voor de kenners. De vlucht duurde 1:15 uur korter omdat we een jetstream (een harde wind op grote hoogte) mee hadden. De windkracht was boven de Atlantische Oceaan 220 km/uur daardoor was de grondsnelheid 1120 km/uur op dat moment. We zouden om 11:00 uur lokale tijd in Londen landen en dat werd 09:45 uur. Wederom hebben we veel beenruimte en een goede verzorging gehad. Dit is ons laatste Reismee verhaal, jammer. Wij vonden het leuk om onze reiservaringen met familie en vrienden te delen. Wij waren ook altijd benieuwd naar de reactie’s, daarvoor onze dank. De website blijft bestaan en alle verhalen kun je nog steeds lezen of de foto’s nog eens bekijken. Wij kunnen terug zien op een fantastische reis waarin we veel hebben ondernomen. Van Londen naar Amsterdam was met de KLM nou dan zit je met je knieën in je nek opgeknoopt. Een stadsbus is er heilig bij kwa beenruimte.
Op Schiphol werden we door onze kinderen en kleinkinderen opgehaald, dat was erg leuk en thuis werden we nog eens warm onthaald met bloemen van de kinderen, vrienden en de buren die op ons huis hebben gepast, fantastisch. Allemaal hartelijk bedankt en wie weet tot een volgende reismee verhaal.
Hartelijke groeten en tot ziens,
Ditty & Gerard 
Los Angeles
Zaterdag, 27 maart 2010, Temp. 28° zon/bewolkt/regen.
Vandaag naar de markt nog even lekker rondlopen in Avarua. De scooter ingeleverd en nog een lunch aan de haven, onze laatste op Rarotonga. Daarna ons op de reis naar LA voor bereidt. Koffers opnieuw ingepakt, want die worden steeds voller. Afscheid genomen van ons privé strand en om 21:00 uur door Andrew en zijn dochter Pauline naar het vliegveld gebracht.
Zondag, 28 maart 2010, Temp. 25° zon.
Onze nachtvlucht is voorspoedig verlopen. Een superkist die Boeing 767 van “Air New Zealand” zoveel beenruimte hebben we in nog geen enkele andere kist gehad. Een klein beetje geslapen en van de zonsopkomst genoten op 12 km hoogte. Om 12:15 uur lokale tijd werden we ontzettend snel door de paspoortcontrole en Douane geleidt. Het stelde echt niets voor en daar zijn nou zulke verhalen over in Nederland. Veel sneller dan alle andere vliegvelden. Het verschil is alleen dat ze vingerprints nemen en een foto van je gezicht maken, maar dat gaat allemaal heel gemoedelijk. Ik ben benieuwd als we vertrekken hoe het dan gaat. Wij houden jullie op de hoogte maar dat zal dan vanuit Nederland zijn (ons laatste verhaal). Daarna zijn we met een Super Shuttle Bus naar ons hotel “The Langham” in Pasadena gebracht. Het hotel is een oud hotel maar erg mooi en luxe en geweldige service. Singapore was al fantastisch maar als afsluiting van onze reis is dit natuurlijk super. De omgeving is ook fantastisch aangelegd. Brede straten met hele mooie villa’s (minstens 2 keer zo groot als de gemiddelde villa in Blaricum) met 2 of meer auto’s op de oprit.
Maandag, 29 maart 2010, Temp. 24° zon.
Het ontbijt was een verrassing. Geen buffet, maar een ontbijt menukaart. Alles wordt geserveerd aan tafel, zag er fantastisch uit en smaakte heerlijk. Wat we hadden besteld was ook nog eens ruim voldoende, dus morgen maar iets minder bestellen. Daarna zijn we met de shuttle bus van het hotel naar “Old Town Pasadena” gebracht. We kunnen in een straal van 3 mijl gebruik maken van deze zeer luxe Ford (een vergrote SUV) met TV en koptelefoons, leren stoelen waar je diep in weg zakt en op de buitenkant “The Langham Hotel”. Dat is een super service je moet alleen 20 minuten van te voren bellen als je opgehaald wilt worden. Nou daar hebben we de hele dag gebruik van gemaakt. Want daarna hebben we ‘s middags een bezoek gebracht aan “The Huntington Library”. Dat is eigenlijk een hele grote botanische tuin met gebouwen waar je een bibliotheek en verschillende kunst collecties in vind. De verschillende tuinen (Japans, Chinees, Australisch en een kassen complex met een Rainforest) zijn fantastisch aangelegd. Ook een Japans terras om te lunchen en een Chinees thee terras.
Dinsdag, 30 maart 2010, Temp. 21° bewolkt/zon.
Vandaag gaan we een bezoek brengen aan Long Beach en “The Queen Mary”. De grootste Oceaan Liner ooit gebouwd. Om van Pasadena naar Long Beach te komen is er een Metro line het duurde 1:45 uur wel wat lang. Maar ja, de afstanden in Amerika zijn ook iets anders dan in Nederland. In Los Angeles wonen ongeveer 12 miljoen mensen. De boot ligt op een vaste plaats en is een bezienswaardigheid. Heel veel soorten hout is er gebruikt om alle hutten en salons in te richten. Veel Art Deco stijl en het schip is in Schotland gebouwd. In de Tweede Wereld Oorlog is het schip grijs geschilderd, wat haar de naam “Grey Ghost” verschafte. Het heeft toen 800.000 manschappen van Amerika naar Europa vervoert. Vanaf 1936 tot 1967 heeft het dienst gedaan, want aan het eind van de jaren 60 werd het goedkoper en sneller om te vliegen met straalvliegtuigen. Aan de buitenkant kun je de grote dikke staalplaten zien zitten en alles met duizenden klinknagels aan elkaar geklonken. Met een koptelefoon op hebben we het schip van onder tot boven bezichtigt. Daarna nog een tour met een gids die ons ruimtes liet zien die anders afgesloten zijn. Om 5 uur moesten we de koptelefoons weer inleveren en zijn we met een shuttle bus weer naar het beginpunt van de Metro gebracht. Om 19:00 uur kwamen we weer moe maar voldaan in The Langham met de shuttle van het hotel aan.
Morgenmiddag om 16:30 uur gaan we opweg naar ons koude kikkerlandje.
Groetjes en tot ziens,
Ditty & Gerard
Rarotonga 3
Woensdag, 24 maart 2010, Temp. 28° zon/bewolkt.
Kia Orana. Gisteravond kon ik niet de tekst bij de foto’s zetten vanwege de internet verbinding. Vanmorgen eerst naar Avarua gereden en de tekst weer bij de foto’s gezet. Daarna wat boodschappen gedaan en snel terug naar ons zwembad voor afkoeling. ‘s Middags nog wat op de scooter rond gereden en wat geshopt. Bij een “Black Pearl” winkeltje kon ik het niet laten voor Ditty nog een mooie hanger met parel te kopen. De Cook eilanden staan wereldwijd bekend om hun gekweekte zwarte parels. Het duurt ongeveer 2 jaar voordat een parel de grote heeft om uit zee te worden opgevist. Om 17:00 uur werden we opgehaald door een klein busje en werden we naar “Highland Paradise” gebracht. Daar kregen we een culturele avond met diner voorgeschoteld. Mooie Polynesische vrouwen en mannen die al dansend hun cultuur laten zien. Door de eeuwen heen is die natuurlijk veranderd en toen de missionarissen kwamen met het geloof was natuurlijk veel niet meer toegestaan. Toen in 1974 het vliegveld werd geopend door de Koningin van Engeland konden er sneller toeristen naar het eiland komen. Daarna veranderde er nog meer om de toerist te vermaken. Het mooie is dat de eilanders zich bewust zijn van dit alles , maar wel goed bij hun tradities blijven staan. Zo wordt er bij elke attractie die wij doen gebeden aan het begin voor een goede afloop maar ook voor het eten en dat kan zowel in hun eigen taal als in het engels gebeuren. De foto’s geven een indruk van de culturele avond en het diner was een buffet van plaatselijk lekkernijen en ook lekker smaakte.
Donderdag, 25 maart 2010, Temp. 28° zon.
Vandaag hebben we het eiland voor de tweede keer rond gereden en verder verkent. Het is erg warm dus heerlijk om op de scooter rond te rijden. We hebben eerst de Botanisch Tuin “Maire Nui Tropical Gardens” bezocht. Het is een mooie tropische tuin die door veel vrijwilligers van over de hele wereld is aangelegd. Veel foto’s gemaakt van de mooiste bloemen en palmen. Aan de hand van een fotoboek, wat bij het café lag, konden we de namen van de bloemen noteren. Daarna nog even bij het vliegveld rond gekeken. Ze zijn het aan het moderniseren, want het is inmiddels 36 jaar oud. Toen nog wat boodschappen gedaan en afkoelen in het zwembad. ‘s Avonds nog even het internet bekeken bij onze Hotspot of er nog reacties waren op onze laatste upload. We zijn steeds nieuwsgierig, omdat het thuisfront zo meeleeft met onze wereldreis. Tevens realiseren we ons dat we nog één week hebben. Dat zal afkicken worden straks.
Vrijdag, 26 maart 2010, Temp. 28° zon/bewolkt/ regen.
Vandaag ons laatste uitstapje op Rarotonga. We worden met een luxe Nissan auto bij ons appartement opgehaald en naar “Highland Paradise” gebracht. We worden verwelkomt door de eigenaresse. Zij verteld dat haar vader in 1974 dit cultureel historisch centrum heeft opgericht en dat hij bij zijn overlijden in 1997 haar had gevraagd dit voort te zetten. De grond waar het centrum op ligt is van hun “Tribe” (Stam, waartoe je behoort) en via archeologisch onderzoek is de grond vanaf 1300 al in gebruik. We worden rondgeleid door Danny een Cook eilander wiens achter, achter grootvaders tot de zelfde Tribe behoorden. Hij verteld hoe belangrijk sommige plekken op dit terrein zijn waaronder de “Marae”. De Marae is een heilige plek, opgebouwd uit neergelegde stenen en met drie platforms. Het werd gebruikt voor allerlei ceremonies voor dat de missionarissen hier kwamen. In 10 jaar tijd werd iedereen bekeert in die dagen tot het Christelijk geloof. Verder lopen we over dit terrein en zien we heel veel bloemen, palmen en fruitbomen. Niet alles is eigen er is de laatste eeuwen veel geïntroduceerd zoals vogels en fruitbomen. Verder moet je er geweest zijn om te voelen wat deze historische plek betekent. Als afsluiting van de rondleiding hadden we een gezamenlijke lunch. Zaterdagavond om 23:59 uur vertrekken we naar Los Angeles.
Aere Ra (tot ziens)
Ditty & Gerard
Rarotonga 2
Zondag, 21 maart 2010, Temp. 28° zon.
Vandaag hebben we gepland om naar de kerk te gaan. We hadden al verschillende keren gelezen dat er mooi gezongen wordt door de Cook eilanders. Je ziet hier ook veel kerken van verschillende richtingen. Wij hebben de “Cook Islands Christian Church” in Ngatangiia op het oog. Deze kerk “Ebenezera” is gesticht in 1911 en is verschillende keren aangepast. Van binnen ziet het er sober maar mooi uit. Op alle pilaren zitten ventilatoren voor de verkoeling van de kerkgangers. De geluidsinstallatie bleek later niet voor de dominee te zijn maar alleen voor de muziek. Er is geen orgelmuziek, maar muziek van andere instrumenten en op cd, dus erg vooruitstrevend zou je zeggen. Het zijn bekende liederen, maar als het gezongen wordt in de Maori taal dan gaat er wel iets door je heen. Fantastisch en uit volle borst zowel door de mannen als vrouwen. Het was erg onbevangen en de kerk vulde zich aardig ook tijdens de dienst. Dus op tijd komen zoals bij ons geen probleem hier, je komt gewoon ook al is dat later. Kinderen lopen in en uit of worden door de moeders weer de kerk uitgedragen als dat nodig is. Na de dienst werden de gasten uitgenodigd voor een kleine lunch die uit sandwiches en veel fruit bestond. Het was voor ons een heel aangename ervaring en blij daarbij geweest te zijn. Daarna zijn we naar het Muri Beach Hotel gegaan waar een Hotspot punt is om te internetten. Daar hebben we de lunch gebruikt en onze verhalen en foto’s voor de website weer geupload. Later in de middag zijn we gaan wandelen in de heuvels maar op een gegeven moment konden we niet meer verder door een brede rivier doorgang. We zijn terug gelopen en hebben toen het eiland verder verkent op onze scooter. Onderweg veel kleine plantages van bananenbomen, papaja’s, mango en andere vruchten gezien. Verder veel tropische bloemen die heerlijk ruiken.
Maandag, 22 maart 2010, Temp. 29° zon.
Vandaag gaan we de Lagune verkennen met een glasbodemboot met een palmbladeren dak waar vanaf je ook kunt gaan snorkelen. Het dak is niet voor niets, want je verbrand levend op het water met deze zon. Twee Cook eilanders bruin gebrand, om jaloers op te worden, vertellen met veel humor van alles over de lagune waar ze laverend, om zo de koraalrotsen die net onder water staan te mijden. Er gaat een groep van 25 personen mee en de meesten gaan ook snorkelen als we op de plek ergens in de lagune zijn aangekomen. Ditty blijft met 4 mensen die niet gaan snorkelen in de boot achter en neemt foto’s. Het water is zo helder als glas en het is leuk om al snorkelend de visjes van het koraal te zien snoepen. Vele gekleurde maanvisjes en andere soorten zwemmen onder je door, maar ook heel grote schelpdieren (als een voetbal) zie je als het ware ademen. Bij de glasbodem houdt één van de schippers onder de bodem een stukje brood tegen het glas en honderden visjes en vissen snoepen daarvan. Het is een mooi gezicht en er worden gretig foto’s genomen. Om 12:30 uur gaan we richting een eilandje in de lagune genaamd “Oneroa” om daar te lunchen. De lunch wordt door de Cook eilanders klaar gemaakt op een met kokosbladeren gestookt vuur. In de tussentijd worden er kokosnoten geopend en kunnen we de koele kokossap proeven. De lunch bestaat uit veel fruit, salade’s, stokbrood en geroosterde vis en banaan. Na de lunch krijgen we uitgelegd hoe je een kokosnoot ontdoet van z’n schil en opent. De kokospalm is ook een “Tree for Life” je kunt alles ervan gebruiken onder anderen medicijn, olie, kokosmelk, hout en de gedroogde kokosbladeren worden op het hele eiland gebruikt om te koken. Daarna volgt er nog een show hoe de Ladies een sarong om het lijf kunnen draperen. Alles met veel humor en het is onvoorstelbaar op hoeveel manieren dit mogelijk is.
Dinsdag, 23 maart 2010, Temp. 28° zon/bewolkt/regen.
Vandaag gaan we het eiland verkennen met een 4WD Landrover. We worden om klokslag 08:30 uur voor de deur opgehaald. Een aardige forse Cookeilander laat ons aan de achterkant instappen. Er kunnen ongeveer 10 mensen mee, maar we zijn uiteindelijk met z’n zessen, een Canadees stel, een New Zealands stel en wij. Eerst krijgen we uitleg over onze lunch, want die wordt gaar gemaakt op hete stenen in de grond tijdens onze rondrit. In een grote ijzeren mand zit tussen bananenbladeren het vlees, groente en allerlei aardappel soorten verpakt. In de Cook eilanden heeft men zo altijd het eten bereidt en heet “Umu” in New Zealand heet dat “Hangi” op z’n Maori’s. Het voordeel is dat je het ‘s morgens voor dat je naar je werk gaat in dat gat zet, afdekt en met lunchtijd is alles gaar. Maar we gaan eerst op weg de heuvels in. We rijden zowel op asfalt, gravel, zand of gewoon aarden wegen. Sommige zijn stijl en met behoorlijke gaten bedekt, dus we hotsen aardig door de 4WD. Aan de hand van de foto’s geven we een beeld van de tour. We hebben ruim 3 uur rondgetoerd met aan het eind een bezoek aan de gevangenis en een Parfumerie Factory met produkten van de Cook eilanden. De gevangenis zullen jullie denken, nu de gevangen maken “Hukalele” een soort gitaar die hier veel gebruikt wordt. Het New Zealands stel wist dat en vroeg aan Mr. Useless (onze chauffeur zoals hij zich noemde) of we daar ook langs konden rijden. Geen probleem want een neef werkt daar en zo konden we wel een 20 verschillende “Hukalele’s” in een aparte kamer bewonderen. Allen gemaakt door de gevangenen en de een nog mooier dan de andere. We mochten geen foto’s nemen jammer, maar voor dat dat gezegd was had ik van de ingang al een foto. In de parfumerie factory waren lokale producten zoals zeep, conditioner, parfum en eau de toilette dat alles met bloemen geuren van hier en kokosmelk gemaakt. Daarna naar het beginpunt voor de lunch. Het smaakte heerlijk en alles met je vingers op eten vanaf een bananenblad als bord. Kip, lamsvlees, een soort spinazie, zoete aardappelen en broodvruchten. Vooraf allerlei soorten fruit, watermeloen, ster-fruit, papaja met geraspte kokos, guave en een rauwe vissalade(dat was niet zo’n succes). Rond 14:30 werden we weer voor de deur van ons appartement afgezet. Daarna nog wat boodschappen op onze scooter gedaan en voor het thuisfront aan de gang.
Met een hartelijke groet van Ditty & Gerard
Rarotonga
Woensdag, 17 maart 2010, Temp. 29° zon.
Onze vlucht vanaf Auckland is prima verlopen. Ditty zat deze keer bij het raam en het was een mooie vlucht. Na het ontbijt zijn we eerst met de bus naar Avarua gereden. We hebben nu geen auto, maar we willen wel eigen vervoer. We zitten 5 km van de stad Avarua, de hoofdplaats. Iedereen rijd hier op motors en scooters, dus gaan we daar maar eens op af. Met mijn internationale rijbewijs kun je hier niets. Je moet hier een rijbewijs halen bij het politiebureau als je een scooter wil huren. Dus wij naar het politiebureau en een bewijs gekregen om de scooter op te halen. Daarna een rijvaardigheidstest afgelegd. Een grote aardige Rarotonga politieman zette allerlei pilonnen neer en daar moest Gerard allerlei kunsten vertonen met de scooter. Met als gevolg, geslaagd en een vette handtekening op een papier en terug naar de rijbewijs-office. Daar werd een pasfoto gemaakt en kreeg ik een mooie ‘Licence to Drive a Motor Vehicle” from “The Government of the Cook Islands” en konden we het eiland gaan verkennen. Verkeersregel nummer 1, niet harder dan 50 km rijden met alle motorvoertuigen. Nummer 2, wil je zonder helm rijden op een motor of scooter dan mag je niet harder dan 40 km. Verkeer van rechts voorrang geven. Alle touristen die een motorvoertuig willen huren moeten een Licence halen bij het Politiebureau. Is natuurlijk een mooi souvenir. Daarna wat boodschappen gedaan en met z’n tweeën op de scooter naar het appartement gereden, waar Andrew en Melinda, onze hosts, al lachend stonden te kijken toen we aankwamen. Daarna ons zwembad in en rust na zo’n kort nachtje.
Donderdag, 18 maart 2010, Temp. 30° zon.
Na een goede nachtrust genieten van ons eigen ontbijt in een heerlijke temperatuur. Vandaag gaan we het eiland verkennen en boodschappen doen. Natuurlijk op de scooter. Maar eerst naar Avarua en naar de “Telecom Hotspot” om onze website verhalen en foto’s te uploaden van de laatste dagen in Nieuw Zeeland. Daarna genieten van een lunch en toen op de scooter voor onze verkenningstocht. De weg over het eiland loopt gewoon rond en is 35 km lang en het heeft 1 rotonde en een stukje vierbaans in de hoofdplaats. We zijn hier en daar afgestapt om de verschillende lagunes met witte stranden te bekijken. Heerlijk in de schaduw van de palmbomen zitten en in barretjes aan het strand wat drinken. Het rijden op de scooter gaat prima en het is - het vervoermiddel - op dit eiland. Heerlijk met de wind in het gezicht in deze temperatuur. Ditty begint er al aan te wennen, maar morgen waarschijnlijk spierpijn omdat ze wijdbeens achterop zit.
Vrijdag, 19 maart 2010, Temp. 30° zon.
We hebben bijna 2 weken op dit eiland, dus doen we rustig aan met wat je allemaal kan doen. Na de koffie naar een strand wat we gisteren hebben gezien om te snorkelen en te zonnen. Rustig aan, want het is warm en hoge vochtigheidsgraad, daar moet vooral Ditty erg aan wennen. Later op de middag wat boodschappen gedaan en de St. Josephs Cathedral bekeken in Avarua. Thuis daarna lekker afkoelen in ons zwembad.
Zaterdag, 20 maart 2010, Temp. 28° zon.
Vandaag op onze scooter naar Avarua getuft. Om naar de markt met lokale producten en alles wat er op zo’n eiland wordt geproduceerd te gaan. Veel fruit, groente en kokosnoten, maar ook veel eetstalletjes en souvenirs. De kokosnoten maken ze voor je open en kun je de koele melk met een rietje drinken. Je moet ook niet onder palmen gaan staan, want er kan zo een kokosnoot uit de boom vallen. Dat geeft een aardige dreun wat we in de tuin naast ons appartement hoorden. Op de markt was ook een muziektent met lokale dans en muziek. Het was een grote markt die alleen op zaterdag is en was erg gezellig. ‘s Middags hebben we aan ons privé strand gezeten tussen de koraalstenen in de schaduw van de palmen en genietend van de branding van de Pacific Ocean.
Melinda hebben we gevraagd naar de leuke uitstapjes op dit eiland. Met haar hulp hebben we er een aantal uitgezocht en laten reserveren voor volgende week en voor vanavond bij “Stefanos Cuisine” in Muri Beach.
Met een hartelijke groet van Ditty & Gerard
Omapere, Matakana & Rarotonga
PS: alle foto’s hebben nu onderschrift.
Zaterdag, 13 maart 2010, Temp. 22° zon.
Afscheid genomen van Fernz onze gastvrouw in Jacks Bay en naar “The Waitangi Treaty Grounds” gereden. Het “Waitangi historische gebied” is van bijzondere betekenis. Het is de plaats waar 6 februari 1840 het “Verdrag van Waitangi” door de leiders van diverse Maori stammen en door Luitenant Gouverneur Hobson namens Koningin Victoria ondertekend werd. Elk jaar op 6 februari verzamelen zich op deze gedenkwaardige plek Maori en blanke Nieuw Zeelanders voor een indrukwekkende ceremonie. Het verdrag was nodig om een einde te maken aan de oorlogen en conflicten tussen Maori, Europeanen, handelaren, zeelieden en missionarissen. Tijdens de rondleiding zagen we onder anderen de oorlogskano (Waka), de grootste ter wereld. Hij werd in 1940 gebouwd ter ere van de 100ste verjaardag van het verdrag. Drie grote Kauri bomen zijn er voor geveld. De boot is 35 m lang en wordt geroeid door 80 man. Het “Whare Ruranga”, ontmoetingshuis, is de basis van de Maori-cultuur en gemeenschap. Het is een symbool van Stam prestige en een monument ter ere van de voorouders van de stam. Tenslotte nog een voorstelling van zang en dans van een Maori-groep gezien. De mannen werden uitgenodigd voor een dans. Daarna naar Omapere gereden naar Mc.Kenzies Accommodatie, waar weer een cottage op ons stond te wachten. ‘s Avonds hebben we met een groep en een Maori gids een avondwandeling door het “Waipoua Forest Park” gemaakt. Hier staan enorm grote Kauri bomen. De oudste de “Te Matua Ngahere” (Vader van het bos), is 4000 jaar oud, 16 m in omtrek en 30 m hoog. De grootste “Tane Makuta” (de God van het bos) is 2000 jaar oud, 50 m hoog en 14 m in omtrek. Van al de Kauri’s die vroeger in Nieuw Zeeland groeiden is nog maar 4% over, waarvan 3% in dit bos staan, ze zijn nu ook beschermd er mag niet meer gekapt worden. Het was een imponerende wandeling dankzij onze gids die met humor, liefde en respect voor de natuur vertelde en liederen zong. Op het laatst in het donker voor de “Tane Makuta”.
Zondag, 14 maart 2010, Temp. 20° bewolkt/regen/zon.
Vandaag rustig aan gedaan. Eerst onze website en de foto’s weer uploaden met 40 foto’s. Ja, het thuisfront wil steeds meer en wij geven daar gevolg aan. Het kost af en toe wel veel tijd omdat er geen glasvezel of ADSL verbinding is. Maar geduld is een schone zaak en uiteindelijk zijn we op vakantie of was het een uitstapje. Toen eerst naar de Lookout van Omapere waar je de gehele baai van Hokianga Harbour kan zien. Hier kwamen de eerste Maori’s 1000 jaar geleden aan land. We zien enorme hoge zandduinen aan de overkant. Daarna hebben we nogmaals de bomen van gisterenavond in daglicht bewondert, het “Waipoua Forest Park” is 20 minuten rijden, het zijn kolossale bomen die Kauri’s. Morgen weer verder naar onze laatste stek, Makatana.
Maandag, 15 maart 2010, Temp. 20° bewolkt/zon.
We rijden in de richting van Auckland en realiseren ons dat we nog 2 nachten in New Zealand zijn. Jammer, jammer, want we hebben het fantastisch gehad en zijn blij dat we het gedaan hebben in deze vorm met de hulp van TravelEssence. Fantastische locaties met aardige hosts. Veel highlights door TravelEssence aangegeven en andere door ons zelf ingevuld. Maar het is nog geen 1 April, dus we hebben nog even. Eerst vandaag via Matakohe, waar het Kauri museum zich bevindt. Van verschillende kanten hebben we gehoord dat we dat niet mogen overslaan. Nou dat kunnen we bevestigen, fantastisch. Het is groot en laat op een stimulerende wijze zien wat de Kauri-boom heeft betekent voor New Zealand en zijn inwoners. De eerste Europeanen die er huizen van bouwden, meubels, kunstvoorwerpen en schepen van maakten. Ook is er een Gum afdeling. Gum is een soort hars wat ook van de Kauri afkomt. Alle machinerie die daarvoor nodig was en de wijze van leven uitgedrukt in veel foto’s. Het winkeltje dat er bij hoort laat de huidige souvenirs zien van kauri-hout. Er worden geen Kauri bomen meer omgelegd die zijn allemaal beschermd. Er is nog veel hout wat in de grond zit en bewaard is gebleven in moerassige bodems. Daarna naar Matakana gereden, waar we een B&B kamer hebben. Op de eerste etage met een fantastisch uitzicht in de richting van de Coromandel. Een prachtige kamer, met inloopkast voor onze kleding en koffers, badkamer met een douche die dubbele douchekoppen heeft, dat fantastisch is om te douchen volgens onze host Michelle. Het geheel is een geweldig mooie villa op een heuvel.
Dinsdag, 16 maart 2010, Temp. 20° bewolkt/zon.
Vandaag een relaxdag. De omgeving wat bekeken en langs Omaha Beach (7 km lang) gelopen. Ditty heeft schelpen gezocht. Verder alles voorbereiden voor onze vlucht morgenavond. Dus koffers reisklaar inpakken. We moeten met de handbagage weer even op de gewichten letten. We nemen inmiddels meer mee, dus worden de koffers zwaarder, maar de handbagage mag beslist niet boven een bepaald gewicht komen.
Woensdag, 17 maart 2010, Temp. 20° zon.
Vandaag onze laatste dag in Nieuw Zeeland. Na het afscheid van Michelle onze host en haar prachtige villa met onze Masterroom, met een fantastisch uitzicht, richting Auckland. Onze vlucht gaat vanavond om 21:45 uur dus genoeg tijd om wat rond te sneupen en nog wat souvenirs in te slaan. Om 17:00 uur richting het vliegveld en de auto inleveren bij Hertz. Alles keurig geregeld. Daarna een blauwe lijn volgen naar Terminal 1 voor onze vlucht naar het eiland Rarotonga, dat is één van de Cook eilanden. Vanwege Cycloon Thomas, die de Fiji eilanden wat schade heeft toegebracht, vliegen we om Thomas heen, want anders wordt het wel erg bumpy. Daardoor komen we 20 minuten later aan op Rarotonga en is het wederom 17 maart 2010 en 03:10 uur ‘s morgens vroeg. Dit vanwege de datumgrens. De douane was geen probleem en al snel werden we naar onze volgende host Melinda geleid en door haar in de auto naar ons volgende huisje gebracht. Onderweg vertelde ze van alles en zijn we daarna heel snel naar bed gegaan.
Woensdag, 17 maart 2010, Temp. 29° zon.
Wij willen jullie even niet onthouden, aan de hand van foto’s, toen we wakker werden bij daglicht, allemaal konden zien en wat ons verblijf voor de volgende 11 dagen is.
Hartelijke groeten van Ditty & Gerard
PS; voor de komende 11 dagen zijn we niet per telefoon bereikbaar alleen via de website of gewoon per e-mail.
Rotoiti, Kuaotunu & Russell
Zondag, 7 maart 2010, Temp. 25 ° zon.
Slecht geslapen in een voor Gerard veel te klein en te kort bed, gelukkig dat het maar voor één nacht was. Eerst naar Roturoa gereden waar een sterke geur van rotte eieren hangt door het waterstofzwafelgas wat uit talloze gaten en spleten komt. We hebben zo’n pruttelpot vlakbij de Cottage gezien. Omdat we geen tijd hadden hier uitgebreid van alles te bekijken zijn we naar het Museum of Art and History gegaan. Wat in het fraaie Bath House in de Government Gardens is gevestigd. Een film gezien over het ontstaan van de geothermische activiteiten in het gebied. Daarna naar Matamata waar we om 13:00 uur met Hilde Dutch hebben afgesproken ( zus van Maria in Frankrijk). Het was leuk haar in haar eigen omgeving te ontmoeten, vol trots heeft ze ons haar nieuwe huis en met weemoed haar oude huis, wat gelukkig net verkocht was, laten zien. We werden door haar getrakteerd op een lekkere lunch in een restaurant. Na een paar uur door naar het Coromandel schiereiland waar we in Kuaotunu in de “Drift In B&B” 3 nachten logeren. Weer een schitterend uitzicht over de Pacific Ocean vanuit een leuk huis. We waren zeer verrast dat Lina en Dirk er ook weer waren.
Maandag, 8 maart 2010, Temp. 24 ° zon.
Vanmorgen bij het ontbijt vertelden Lina en Dirk dat ze de afgelopen nacht een kleinzoon hadden gekregen genaamd Wesley. Echt blij konden ze niet zijn omdat het 10 weken te vroeg is geboren, al lijkt het wel gezond te zijn. Daarna hebben we eerst de verhalen op de website bij gewerkt. Aan het eind van de ochtend naar de plaats Coromandel gereden. Daar een rit met de Driving Creek Railway gemaakt, een smal spoor die bezoekers in speciaal ontworpen rijtuigen in een uur door inheemse bossen, via tunnels en over bruggen naar een uitkijkpunt hoog boven de Coromandel brengt. De opbrengst wordt gebruikt voor een Kauri-herbeplantingsproject.
Dinsdag, 9 maart 2010, Temp. 24 ° zon/bewolkt.
Na het ontbijt afscheid genomen van Lina en Dirk, onze wegen scheiden zich nu. Naar Whitianga gereden om een tocht te maken in een boot met een glazen bodem. Een kleine snelle motorboot waarmee we langs een afwisselende rotskust, bestaand uit lava-as en puimsteen met veel grotten en eilandjes, zijn gevaren. Door de zachte structuur van de rotsen slijten ze sneller en hebben ze mooie vormen. Door de glazenbodem konden we Snapper vissen zien zwemmen. Jammer genoeg was het water niet erg helder. Weer terug in de haven zijn we met een veerpontje naar de overkant gevaren en daar een wandeling gemaakt onder andere langs het strand. ‘s Avonds heeft Yvonne, onze gastvrouw die de B&B alleen runt, heerlijk voor ons gekookt. Tot onze verrassing hebben we van vrienden weer extra foto ruimte gekregen. Dit is meer dan voldoende voor de rest van onze wereldreis. Wij proberen een zo goed mogelijk beeld van onze reis te geven en we merken dat dat erg op prijs wordt gesteld. Bedankt voor jullie enthousiasme.
Woensdag, 10 maart 2010, Temp. 24° zon/bewolkt.
Vandaag een lange rit (480 km) van Kuaotunu naar Russell dat aan de Bay of Islands in het Northland ligt. Een afwisselende rit via Auckland en over de enige Autosnelweg die Nieuw Zeeland rijk is. De laatste 5 km was Tolweg waar we 2 NZDollar, is 1 Euro voor moesten betalen. We reden daar rond het middag uur, waardoor alles vlot verliep. Vanaf 15:00 is het daar weer spitsuur en kans op file. En dat hebben we al maanden niet meer gehad. In Whangarei bij het Town Basin gestopt, hier is een grote jachthaven en gezellige restaurants en winkeltjes. Bij Opua met de veerpont over om naar Russell te gaan. Daarna zoeken naar “Russell B&B” bij Jacks Bay. Daar stond een leuk appartement met uitzicht op de baai op ons te wachten.
Donderdag, 11 maart 2010, Temp. 26° zon.
Vanmorgen vroeg opgestaan want we moesten om 08:45 uur in Russell zijn. Het is vanaf Jacks Bay ± 20 minuten rijden. We gaan weer een boottocht maken, nu op een grotere boot (Catamaran voor de kenners) en wel door de Bay of Islands. Een schitterende tocht langs verschillende baaien met wel 150 grote en kleine eilanden. Een tocht va 3 uur waarbij we ook dolfijnen zien zwemmen en grote scholen Snappers (vis, erg lekker). Het verste doel was “The Hole in the Rock” waar we met de boot onderdoor zijn gevaren. Bij terugkomst in Russell hebben we daar geluncht en gewinkeld, een leuk en gezellig dorp. De rest van de middag op onze veranda doorgebracht.
Vrijdag, 12 maart 2010, Temp. 23° bewolkt/zon.
05:30 uur liep vanmorgen de wekker af. 7 uur in Russell om de veerboot te nemen naar Pahia. Daar op de bus gestapt voor een trip van 500 km retour naar Cape Reinga. Een speciale bus met het onderstel van een vrachtwagen, waardoor hij door water en over het strand kon rijden. Hij schommelde daardoor wel meer, omdat hij hoger op de wielen stond. Eerst naar Puketi om heel oude hoge dikke Kauri bomen te bewonderen. Daarna in Taipa koffie gedronken en een lunch voor onderweg gekocht. Hierna in bijna 2 uur naar Cape Reinga gereden zonder een stop over het “Aupori Peninsula” (Schiereiland). Het is een smalle landstrook van 12 km breed die door de Maori’s de staart van de vis wordt genoemd. De vuurtoren op Cape Reinga is de noordelijkste van New Zealand. Hier komt de Abel Tasman zee en de Pacific Ocean bij elkaar wat je kan zien aan de golven en kleuren van het water respectievelijk blauw en grijs. Na de picknick aan een baai naar “Te Paki Reserve”, enorm hoge zandduinen waar je vanaf kunt Sandboarden. Op een plank liggend naar beneden surfen. Wij hebben het niet geprobeerd, maar de jongeren hadden er veel lol in. Daarna met de bus over de “Ninty Mile Beach”, een strand van 96 km lang, het langste van het land met duinen van wel 143 m hoog. Tenslotte nog gestopt bij de “Ancient Kauri Kingdom”, een werkplaats met winkel, waar ze van 45.000 jaar oude geconserveerde Kauribomen, die worden opgegraven, allerlei voorwerpen en meubels van maken. De bus zette ons om 18:00 uur af in Pahia, het was een afwisselende leuke dag.
Hartelijke groeten van Ditty & Gerard